przedszkole, pora powrotów. mała
dziewczynka wręcza ojcu rysunek i – z dumą
- mówi: sama narysowałam, tato. tato
nerwowo patrzy na zegarek (dosyć
udana podróbka Rolexa) i odpowiada:
no, ślicznie. uściskałbym cię,
ale nie mam czasu.
[Bartosz Muszyński, Wierszyk naiwny z tomu Lane Limbo]
Komentarze
Prześlij komentarz
Będzie mi miło przeczytać, jeżeli zechcesz podzielić się tym, co myślisz:).