„Słowa staniały. Rozmnożyły się, ale straciły na wartości. Są wszędzie. Jest ich dużo. Mrowią się, kłębią, dręczą jak chmary natarczywych much. Ogłuszają. Tęsknimy więc za ciszą. Za milczeniem. Za wędrówką przez pola. Przez łąki. Przez las, który szumi, nie plecie, nie tokuje”.
[R.Kapuściński Lapidaria]
Moje notki na blogu są krótkie. Może nawet zbyt krótkie, ale...Tylko w ciszy odnajdujemy własne myśli. Lub w niektórych książkach. To szczęście trafić na taką. Minęły czasy, gdy czytałam wszystko, co mi wpadło w ręce. Książki towarzyszyły mi w dzieciństwie, w okresie dorastania. Ukształtowały mnie. Dzięki książkom jestem taka, jaka jestem. Nie zamieniłabym tego na żadne inne. A teraz? Klasykę mam za sobą, szukam nowości na miarę klasyki. Inaczej szkoda czasu.
Komentarze
Prześlij komentarz
Będzie mi miło przeczytać, jeżeli zechcesz podzielić się tym, co myślisz:).